Hello!

Önümüz yeni yıl. Her yeni yılda yeni bir başlangıç baskısı var. Elbette insanın cesaretini ve motivasyonunu toplatıp, bir kez daha ümitlenmeye teşvik edecek dönem noktalarına ihtiyaç var. Ümitsiz yaşanmaz.   Diğer taraftan da biraz performans baskısını artırmıyor mu? Yeni yıl hedefleri falan? İnsan tarihinin gördüğü en refah, en az sağlık sıkıntılı ve en savaşsız döneminde yaşamamıza rağmen birey üzerindeki yaşam mücadelesi ve stresi her zamankinden çok. Anne baba jenerasyonunda otuzlu yaşlara gelmeden mal mülk sahibi olunurken bugün mümkün mü? Çok zor. Eskiden sadece orta düzey İngilizce bilgisi ile çok uluslu bir şirkette yönetici olunabilirken şimdi iki ya da üç dil bilen master'lı işsizler devrindeyiz. Her sene "yeni bir yıldan beklentilerimiz" ile başlayan cümleler kurarız. Devamı kocaman upuzun bir liste. Sanki "yeni bir yıl" dediğimiz şey elinde sihirli bir değneği olan bir varlıkmış gibi ondan bir şeyler bekleriz. Hayattaki zenginliğin küçücü...

sessizlik, biz şehir insanları için ne büyülü bir kelime esasında. ben neredeyse böyle bir kelimenin varlığından hatta gerçekliğinden şüphe etmeye başlayacağım. sessizliğe erişebilmek için uzun bir yol kat etmeye ya da onu yaratan bir kişiye ihtiyacınız var belki de. yaşanmışlık, derinlik anı'ndan...

Son zamanlarda şöyle dönüp bi arkama baktım da, 2-3 yıl evvel hedeflediğim çoğu şeyi gerçekleştirdiğimi fark ettim. Bunlar dünyanın kendi etrafındaki dönüşünü değiştirebilecek türden devasa şeyler olmasa da kendi minimal, s.kko evrenimde benim için önem arz eden şeylerdi. En büyük motivasyon kaynağım ise aptal ve haksızca olduğunu düşündüğüm şeylere karşı duyduğum uçsuz bucaksız nefret ve öfke hisleriydi. Anlık patlamalardan bahsetmiyorum, nükleer bir atom reaktörünü birkaç yüz yıl boyunca çalıştırabilecek yoğunluktaydılar... Bir süre tavana bakarak bu eylemi gerçekleştirsem de herhangi bir b.ka faydası olmadığını gördüğümde duyduğum nefret ve öfkeyi daha doğru yerlere kanalize etmem gerektiği kanısına vardım. Elde ettiğim sonuçları kendi adıma başarılı olarak nitelendirebilirim, ya da her neyse... Velhasıl kelam; yanlış gittiğine inandığınız şeyler varsa ve onu doğuran etmenlere karşı doğru dozaj ile nefret ve öfke duyuyorsanız değiştiremeyeceğiniz hiçbir şey yok. Tecrübe ile sa...

Henüz erken. Henüz gün doğmadı. Biraz sessizlik, saatleri unutmanın verdiği belirsizlik, sanki içimizden gelen her neyse yapabilecekmişiz gibi bir havailik... Yazın duygusu...